Photodentro 928x90

ChildrensPlay2Μια δυναμική καμπάνια έχει ξεκινήσει στο εξωτερικό (κυρίως στη Μ.Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες) από παιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, γονείς που τεκμηριώνουν επιστημονικά την πεποίθησή τους ότι τα παιδιά πρέπει να ξεκινούν το σχολείο αργότερα, σε μεγαλύτερη ηλικία και ότι η έμφαση στη προσχολική εκπαίδευση θα πρέπει να είναι στο παιχνίδι.

«Πάρα πολλά – από πάρα πολύ νωρίς». Αυτό είναι το σλόγκαν στη δυναμική καμπάνια που έχει ξεκινήσει στη Μ.Βρετανία, με καταξιωμένους παιδαγωγούς, ακαδημαϊκούς, καθηγητές, δασκάλους αλλά και γονείς να ζητούν από την κυβέρνηση της χώρας να αλλάξει την ηλικία που τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο.

Παράλληλα, πανεπιστημιακοί και ερευνητές σε ολόκληρο τον κόσμο τεκμηριώνουν επιστημονικά την αντίληψη ότι τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν, φυσικά και απρόσκοπτα πριν ενταχθούν στο οργανωμένο και δομημένο εκπαιδευτικό σύστημα.

«Αν μας ενδιαφέρει η ακαδημαϊκή επιτυχία των παιδιών, η ψυχική και συναισθηματική τους ισορροπία, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε πολύ σοβαρά το πόσο νωρίς τα στέλνουμε στο σχολείο», τονίζει ο DavidWhitebread, ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Cambridge, ο οποίος προσφέρει τις πιο πρόσφατες επιστημονικές ενδείξεις που στηρίζουν την αντίστοιχη καμπάνια στη Μ.Βρετανία.

Από την ηλικία των εφτά

Το να μπαίνουν τα παιδιά στη συστηματική εκπαίδευση, σε ασκήσεις προγραφής, πρώτης ανάγνωσης, γραφής των αριθμών από την ηλικία των τεσσάρων ετών αποδεικνύεται πως είναι τροχοπέδη στην ανάπτυξή τους, υποστηρίζει ο Whitebread και μαζί με 130 ακόμη ειδικούς στην προσχολική εκπαίδευση ζητά από τη βρετανική κυβέρνηση η επίσημη εκπαίδευση των παιδιών να ξεκινά από την ηλικία των εφτά ετών, όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες (για παράδειγμα την Ιταλία) όπου μάλιστα έχει αποδειχθεί πως τα ποσοστά ακαδημαϊκής επιτυχίας είναι υψηλότερα.

Εκεί όπου συγκλίνουν διαφορετικές επιστήμες

ChildrensPlayΜια σειρά από επιστήμες και έρευνες –στον τομέα της ανθρωπολογίας, της ψυχολογίας, των νευρεπιστημών, των επιστημών της εκπαίδευσης- προσφέρουν αποδείξεις ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη να παραταθεί ο χρόνος τους μέσα στο ελεύθερο παιχνίδι. Αυτό –το παιχνίδι- είναι που τους επιτρέπει να εξελίξουν τις δεξιότητες της μάθησης αλλά και της επίλυσης προβλημάτων. Έρευνες στον τομέα της νευροβιολογίας καταδεικνύουν ότι η ενασχόληση των παιδιών με το παιχνίδι τους (ελεύθερο, απρογραμμάτιστο) επιτρέπει τη δημιουργία καθοριστικών για την εξέλιξή τους νευρωνικών συνάψεων, ιδιαίτερα στην περιοχή του προμετωπιαίου φλοιού –ακριβώς δηλαδή στο τμήμα εκείνο του εγκεφάλου όπου εδρεύουν οι πιο εκλεπτυσμένες και μοναδικές νοητικές λειτουργίες.

Ο Whitebread ειδικεύεται στην αναπτυξιακή ψυχολογία. Η δική του έρευνα δείχνει ότι το ελεύθερο παιχνίδι (σε αντίθεση με αυτό που γίνεται υπό καθοδήγηση) βοηθά πολύ περισσότερο τα παιδιά να αναπτύξουν την περιέργεια, την αγάπη για τη μάθηση και την πρωτοβουλία. Το ελεύθερο παιχνίδι προσποίησης βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες συμβολικών αναπαραστάσεων –αυτές που θα χρειαστούν αργότερα για να μάθουν να διαβάζουν. Τα παιχνίδια με το σώμα, οι κατασκευές, τα κοινωνικά παιχνίδια βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τη δεξιότητα της διανοητικής και συναισθηματικής «αυτό-ρύθμισης» -η οποία είναι καθοριστική για την ανάπτυξή τους και για να ανοίξουν οι πύλες της μάθησης. Και πάλι, όταν το παιχνίδι είναι ελεύθερο. Όταν τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να πειραματιστούν και να θέσουν τα ίδια τους κανόνες. Γιατί όταν υπάρχει οργάνωση και καθοδήγηση, τα αποτελέσματα δεν είναι τα ίδια.

Διαταραχές και δυσκολίες

Ίσως πιο ανησυχητικό απ’ όλα είναι αυτό που καταδεικνύεται πλέον από μια σειρά ερευνών: στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα τα παιδιά έχουν χάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα να παίζουν ελεύθερα και αυτό συνδέεται άμεσα με την εμφάνιση άγχους, με την εμφάνιση ψυχικών και πνευματικών διαταραχών.

Κάποιες άλλες έρευνες στη Νέα Ζηλανδία συνέκριναν ομάδες παιδιών που είχαν αρχίσει να διδάσκονται γραφή και ανάγνωση από την ηλικία των πέντε ετών, με άλλες ομάδες που δεν είχαν επαφή με το θέμα μέχρι τα 7 τους χρόνια. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η πρώιμη ενασχόληση με τη μελέτη της γραφής και της ανάγνωσης δεν βοήθησε στην ανάπτυξη αυτής της δεξιότητας στα παιδιά (μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις είχε αντίθετα αποτελέσματα).. . Στην ηλικία των 11 τα παιδιά των δυο ομάδων ήταν εξίσου ικανά στη γραφή και στην ανάγνωση, όμως εκείνα που είχαν ξεκινήσει από τα 5 έδειχναν λιγότερο ενδιαφέρον και μεγαλύτερη δυσκολία στην κατανόηση των κειμένων απ’ ότι τα παιδιά που είχαν αρχίσει να διαβάζουν και να γράφουν στα 7.

Τα αγόρια

Στην Αυστραλία, ο SteveBiddulph, συγγραφέας του βιβλίου «Μεγαλώνοντας αγόρια» (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ωρίων) πιστεύει βαθιά ότι –ιδιαίτερα για τα αγόρια- το να ξεκινούν το σχολείο στα εφτά και όχι νωρίτερα είναι πρωταρχικής σημασίας για τη συναισθηματική αλλά και την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη. Ο Biddulphέχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής και της δουλειάς του ταξιδεύοντας σε ολόκληρο τον κόσμο, δίνοντας διαλέξεις και προσπαθώντας να πείσει γονείς και δασκάλους να προσαρμόσουν το εκπαιδευτικό σύστημα στη φύση και στις ιδιαίτερες ποιότητες των αγοριών (αρχής γενομένης από το να μην ξεκινούν αυστηρές και οργανωμένες διαδικασίες εκπαίδευσης από πολύ νωρίς).


Links

Διαβάστε περισσότερα για την έρευνα του David Whitebread 

 

goneis-Apla-omades-236x236

banner elniplex 236x236

SmileoftheChild 250x250

Πιο δημοφιλή

Επιβαλλόμενες οδηγίες βρεφικής κακοποίησης


Ο Παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης περιγράφει μια τυπι...

Δυσκολία στην ανάγνωση ή δυσαναγνωσία;


Πότε η δυσκολία στην ανάγνωση είναι ένα φυσικό στάδι...

Γιατί έχεις γάλα!


Είμαστε θηλαστικά! Οι νέες μητέρες έχουν πάντα αρκετ...

Εκδρομή στο δάσος της Μόλας, στην Πάρνηθα


Εδώ και μερικά χρόνια οργανώνουμε τουλάχιστον μια φο...