Photodentro 928x90

TwoHandsTwoGenerationsΗ γιατρός Αλεξάνδρα Χρ. Οικονομοπούλου ανέτρεξε στην ιστορία της ιατρικής, στη λαϊκή παράδοση και την ιατρική λαογραφία, για να εντοπίσει όλα εκείνα που η σύγχρονη ιατρική και ψυχολογία περιγράφουν ως απαραίτητα στοιχεία για την υγιή οργανική και ψυχολογική ανάπτυξη των μωρών και τη δημιουργία ασφαλούς δεσμού με τη μητέρα τους: την αγκαλιά, το χάδι, τα όμορφα, γλυκά λόγια, την υποστήριξη.

«Οι μωρομάνες, στις μικρές κοινότητες της υπαίθρου κατά τη Μεταβυζαντινή και Νεότερη Ελληνική Περίοδο (1453-1953) κατόρθωσαν, εθιμικά, ακολουθώντας τη λαϊκή ιατρική παράδοση, να μειώσουν την υψηλή βρεφική θνησιμότητα, προσφέροντας καλύτερη μέριμνα και φροντίδα, στοχεύοντας και στην ψυχική υγεία των βρεφών», επισημαίνει η ίδια. «Η προσπάθειες που κατέβαλλε η παραδοσιακή μικρομάνα στο σπίτι της, στην αυλή της και στη «ρούγα», για να μεγαλώσει σωστά το παιδί της, φωτίζουν σήμερα τις σύγχρονες αντιλήψεις της εξελικτικής και αναπτυξιακής ψυχολογίας, της γλωσσοψυχολογίας και της κοινωνικής παιδιατρικής».

Το ίδιο το μωρό, η μητέρα του και μετά τα αδέρφια του, η γιαγιά του, τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας, η νονά του, οι θείες του, η γειτονιά της ρούγας, όλοι συντονίζονταν σε αυτό που η κυρία Οικονομοπούλου στην έρευνά της αποκαλεί «θωπευτικό περιβάλλον» και περιγράφει με τραγουδάκια, νανουρίσματα, επιφωνήματα, γλυκόλογα, ταχταρίσματα και συμπεριφορές που είχαν ως στόχο να προστατεύσουν την υγεία του παιδιού και να το στηρίξουν στην πορεία της ανάπτυξής του.

Τα νανουρίσματα, τραγούδια αυτοσχέδια που ακούγονταν σιγανά και μελωδικά προστάτευαν το βρέφος από αυτό που σήμερα ονομάζεται «σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου», όπως επίσης οι συχνές αναφορές στο φύλακα άγγελό του. Τα «ξυπνητούρια» και τα παιχνίδια που έκαναν μαζί μητέρα και μωρό, όταν αυτό ξυπνούσε, το βοηθούσαν να «αναστηθεί ψυχικά» και έδιναν σημάδια στη μητέρα για την κατάσταση της υγείας του.

«Φαίνεται ότι το «θωπευτικό περιβάλλον» της μητέρας εκείνη την εποχή είχε λιγότερη ιατρική λογική και περισσότερη μυθοπλαστική φαντασία, ωστόσο, αν μελετηθεί με ερευνητικό μάτι, θα διαπιστώσει κανείς ότι περιέκλειε πλήθος από σύγχρονες ιατρικές αλήθειες, ζωτικές για την υγεία του βρέφους», τονίζει η κυρία Οικονομοπούλου.

Για να αναπτύξει το παιδί σωστά την ομιλία, η μητέρα του το πήγαινε στον Άγιο Αιμιλιανό, για να γίνει καθαρόγλωσσο ή στον απογαλακτισμό το έβαζε να θηλάζει μια νέα ανύπαντρη, για να γίνει καλλίφωνος τραγουδιστής ή του έφτιαχνε συχνά «λεξόπιτες», με σαράντα λογιών μυριστικά χόρτα ή του έβαζε κάθε πρωί στη γλώσσα του μέλι και ζάχαρη για να «γλυκομιλήσει». Όταν το παιδί αργούσε να περπατήσει, η μητέρα του έφτιαχνε «στρατουρόπιτες» για να το δυναμώσει. Εξάλλου, στη λαϊκή ιατρική παράδοση, το περπάτημα του βρέφους αποτελούσε τον «καθρέφτη» των φροντίδων της καλής μητέρας: «Της καλομάνας το παιδί στους πέντε μήνες κάθεται, στους έξι καλοκάθεται και στους εφτά και στους οχτώ πάει στον τοίχο, πάει ορθό».

Τελετουργίες και στιχάκια για κάθε φτάρνισμα, κάθε χασμουρητό, φροντίδα για την πρώτη οδοντοφυΐα και τραγουδάκια για να απαλύνουν τον πόνο, χάδια για το ρέψιμο και το λόξυγκα, είναι ορισμένα μόνο από τα «εργαλεία της καρδιάς» που εντόπισε η κυρία Οικονομοπούλου στην έρευνά της για την μητέρα στο παρελθόν. Κι όπως συμπεραίνει η ίδια «τα χαϊδέματα και η γλώσσα της μητέρας είχαν μια αισθητική καλλιέπεια, απαραίτητη ώστε το νήπιο να αισθανθεί την αγάπη και την ουσία της ζωής κοντά στη φύση και τη μάνα του».

Σχετικά Άρθρα

Μια ιστορία για τη μητρική φροντίδα 

Links

http://www.iatrikionline.gr/IB_104/17ISTORIO-TEXNI.pdf

 

goneis-Apla-omades-236x236

SmileoftheChild 250x250

diktyo

Πιο δημοφιλή

Επιβαλλόμενες οδηγίες βρεφικής κακοποίησης


Ο Παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης περιγράφει μια τυπι...

Δυσκολία στην ανάγνωση ή δυσαναγνωσία;


Πότε η δυσκολία στην ανάγνωση είναι ένα φυσικό στάδι...

Γιατί έχεις γάλα!


Είμαστε θηλαστικά! Οι νέες μητέρες έχουν πάντα αρκετ...

Εκδρομή στο δάσος της Μόλας, στην Πάρνηθα


Εδώ και μερικά χρόνια οργανώνουμε τουλάχιστον μια φο...